Voetbal, zo wordt wel eens gezegd, is de belangrijkste bijzaak in het leven.
Dat het maar een bijzaak is, besefte iedereen zaterdag jl. op het Kiel maar al te goed. Een bijzonder geladen match zal gba-KV altijd wel zijn, maar die lading kreeg nu een totaal andere invulling. Het weekend tevoren was een 27-jarige gba-supporter overleden, en armata viola had aan de KV-spelers en -supporters gevraagd om hem een laatste eer te bewijzen. Dat gebeurde ook, en hoe. Zowel het uitvak als de thuisvakken werden getooid met spandoeken genre “Tranen kennen geen kleur… RIP Maarten”. Een gezamenlijke You’ll never walk alone zette het kippenvelmoment nog wat meer kracht bij.
De wedstrijd zelf – bijzaak dus. Nipt verloren, 7 goals gezien, fenomenale sfeer weer in het KV-vak. En de ratten wat jennen natuurlijk, want tijdens de 90 minuten mocht dat wel. Na de match kwamen, ongevraagd, de Ciao Maarten-spandoeken weer boven. Wat ons (en onze spelers) meteen een staande ovatie van de paarse kant van het stadion opleverde. Respect in het voetbal, het blijft een zeldzaamheid… maar als je het op zo’n intense manier kan meebeleven, is het een prachtige zeldzaamheid.
Voetbal: de belangrijkste bijzaak van de wereld. Momenten zoals zaterdag tonen aan dat het niet meer dan een bijzaak is. Maar momenten zoals zaterdag tonen ook aan dat het de belangrijkste aller bijzaken is…
Tags: Germinal beerschot, KV Mechelen, voetbal
